Zbyt wysoki poziom cholesterolu frakcji HDL, zbyt wysoki poziom cukru ocierający się o cukrzycę, nadwaga albo otyłość, problemy z regularnym wypróżnianiem się, zaparcia - co łączy wszystkie te dolegliwości? Nieodpowiednia dieta, w której jest za mało błonnika (włókna pokarmowego).
Błonnik to grupa związków chemicznych występujących w roślinach (np. w ziarnie zbóż, owocach, warzywach). Błonnik spełnia bardzo ważną rolę w żywieniu. Włókna pokarmowe nie są trawione przez enzymy działające w ludzkim przewodzie pokarmowym. I choć nie zalicza się do produktów odżywczych, jest pożądanym składnikiem diety, gdyż oddziałuje na fizjologię człowieka.
Błonnik składa się z dwóch grup składników: rozpuszczalnych w wodzie (pektyny, hemicelulozy obojętne, gumy, śluz, polisacharydy algowe) i nierozpuszczalnych (celuloza, lignina, hemicelulozy ekstrahowane).
Źródłem błonnika rozpuszczalnego w wodzie, który wydłuża czas pasażu jelitowego, wiąże wodę, są owoce i warzywa. Spożywając te produkty, szybko wypełnimy żołądek i pozbędziemy się uczucia głodu. Taka dieta jest wskazana osobom odchudzającym się. Natomiast włókna pokarmowe nierozpuszczalne w wodzie, które spowalnia wchłanianie glukozy, zwiększa wydzielanie kwasów żółciowych (lepsze i szybsze trawienie), zawierają produkty zbożowe, np. otręby.
Otręby owsiane zwiększają objętość masy kałowej, obniżają poziom cholesterolu we krwi, mają właściwości wiążące wodę (tzw. wypełniacz brzucha). Z kolei otręby pszenne poza wymienionymi plusami otrąb owsianych regulują wchłanianie glukozy i hamują uczucie głodu.
